Jestem Liderem Zespołu Polowego i Szkółkarskiego w dziale operacyjnym w Warmenhuizen. Moja praca polega na zapewnieniu płynności działań na polu i dbaniu o to, aby wszystkie próby badawcze były realizowane z dbałością o każdy detal.
Razem z czterema współpracownikami tworzymy nasz „zespół polowy”. Odpowiadamy za uprawę własnych poletek doświadczalnych — to łącznie około 20 hektarów kapusty, rzodkiewki i marchwi. Dbamy również o to, aby wszelkie prace na naszych oraz zewnętrznych poletkach testowych, a także w szkółce rozsady, przebiegały sprawnie i zgodnie z harmonogramem.
Pracujemy w rytmie dyktowanym przez pogodę, pory roku i tempo wzrostu roślin. W efekcie żaden tydzień nie jest taki sam, a my musimy błyskawicznie reagować na zmiany. Zobaczcie, jak wygląda jeden z naszych tygodni.
Sobota i niedziela – być o krok przed gąsienicami
Intensywny tydzień na poletkach potrafi zacząć się jeszcze przed poniedziałkiem. Gdy w okolicy pojawia się piętnówka kapustnica, natychmiast rośnie ryzyko złożenia jaj na naszych kapustach doświadczalnych. A jak wiadomo — mają one wyjątkowy apetyt na rośliny kapustne.
W takich momentach kluczem jest stały monitoring — poletka lustrujemy nawet dwa razy w tygodniu, by nie dać się zaskoczyć. W przypadku większej presji szkodnika stosujemy sprawdzoną, biologiczną ochronę produktem na bazie Bacillus thuringiensis (BT). Taki zabieg pozwala skutecznie chronić uprawę, przy jednoczesnej ochronie owadów pożytecznych.
Ostatnio na dwóch poletkach dostrzegliśmy już pierwsze małe gąsienice, co oznaczało konieczność szybkiego wejścia z opryskiem na początku tygodnia. Przy okazji przeglądu pola demonstracyjnego zaniepokoiło nas też wypadanie siewek kukurydzy. W takich sytuacjach reagujemy bez chwili wahania — sprawa od razu trafiła do naszych specjalistów od kukurydzy, aby jak najszybciej opanować problem.
Poniedziałek – planowanie, sadzenie i dostosowywanie działań
Tydzień startuje punktualnie o 7:00 od zebrania działu operacyjnego. Rozpoczynam od przedstawienia planu pracy, który przygotowuję tydzień wcześniej. Zwykle to zadanie Henry’ego, ale pod jego nieobecność przejąłem te obowiązki. Podczas narady omawiamy szczegóły zadań oraz analizujemy kwestie bezpieczeństwa i procedur jakościowych. Gdy plan zyskuje akceptację, od razu rozsyłam go do wszystkich pracowników stacji.
Szczegóły nadchodzących zadań omawiam już bezpośrednio ze swoim zespołem. Ponieważ nasza praca w ogromnym stopniu zależy od warunków pogodowych, każdy dzień potrafi przynieść zmiany. W planie na dziś mamy odchwaszczanie, oprysk przeciw gąsienicom oraz ratowanie kukurydzy. Ludzie w moim zespole to prawdziwi profesjonaliści w swoim fachu.
Pod nieobecność Matthijsa wskoczyłem również w jego zadania i zająłem się sadzeniem na polu pokazowym przygotowywanym na Międzynarodowe Dni Otwarte. Sprowadza się to do spulchniania gleby glebogryzarką, trasowania rzędów, sadzenia i podlewania. Uwielbiam tę czysto praktyczną część mojej pracy.
Po wykonaniu tych prac przygotowałem materiał na kolejne dni. Zaplanowaliśmy sadzenie około 2,5 hektara kapusty i kalafiora na dwóch oddzielnych poletkach. Pracę zacząłem od uprawy gleby broną wirnikową, później pałeczkę przejął ode mnie Henk, żebym zdążył przygotować się do rekrutacji nowego pracownika.
Wtorek – precyzyjne sadzenie
Dzień zaczynam pół godziny wcześniej, wraz z moim współpracownikiem Biko musimy sprawnie załadować rozsadę przeznaczoną do wysadzenia. Rośliny załadowaliśmy na wózki duńskie i przewieźliśmy naszym dostawczym Iveco. Do kierowania nim potrzebne jest prawo jazdy kategorii C1, które mogłem zrobić dzięki wsparciu Hazery.
Do sadzenia mieliśmy naprawdę mocny zespół, dzięki czemu byliśmy w stanie wysadzić około 200 tacek rozsadowych. To niezwykle precyzyjne zadanie i za każdym razem jestem pod ogromnym wrażeniem, jak starannie moi koledzy ją wykonują.
Odwiedzili nas również przedstawiciele agencji pracy tymczasowej, z którą regularnie współpracujemy. Zależy nam, aby zobaczyli na własne oczy, jak dużej staranności wymaga nasza praca — nie każdy pracownik tymczasowy sprawdzi się przy tak precyzyjnych pracach w polu.
W międzyczasie oderwałem się na chwilę od sadzenia, żeby przygotować maszyny na kolejny dzień — dzięki temu z samego rana sprawnie wystartujemy. Przy okazji sygnalizuję moje obawy dotyczące braku rąk do pracy i proszę o wsparcie kolegów z działu hodowli. Na szczęście mój imiennik Joost od razu zgłasza gotowość do pomocy przy rozkładaniu siatek ochronnych. Wspólnymi siłami zawsze idzie sprawniej.
Środa – decyzje uzależnione od pogody i doradztwo uprawowe
Dzień zaczęliśmy od sprawdzenia prognozy pogody. Ponieważ na 10:00 zapowiadali opady, w pierwszej kolejności spięliśmy siły i dokończyliśmy rozkładanie siatek.
Opad przyszedł ostatecznie dopiero w południe, przez co nie zdążyliśmy już wykonać oprysku nawozami dolistnymi. W piątek ma być zbyt gorąco na zabiegi, więc jedynym okienkiem na oprysk pozostaje czwartek. To wiąże się z kolejną korektą harmonogramu prac. Na szczęście moi współpracownicy są już przyzwyczajeni do takich nagłych zmian.
Pracy na poletkach wciąż nie brakuje: odchwaszczanie, płoszenie zająców, okrywanie roślin czy wysiewanie trawy na ścieżkach międzyrzędzi. Sprawdzam, czy wszystkie zadania przebiegają sprawnie, po czym sam znajduję chwilę, żeby chwycić za narzędzia i pomóc przy pieleniu.
Punktualnie o 14:00 wpada do nas Jesse – nasz doradca ds. upraw, kojarzony z YouTube jako „Boer Jesse”. Jego cotygodniowe zadanie to pomiar wzrostu roślin i weryfikacja danych z teoretyczną krzywą rozwoju. Dzięki badaniom gleby oraz analizie soku liściowego dostosowujemy dawki nawozów, dbając o jak najlepszą kondycję roślin. Niestety na poletku demonstracyjnym stan kukurydzy się pogorszył, ale pozostałe uprawy rosną dokładnie tak, jak powinny.
Popołudniem kończę przygotowaniem wszystkiego na kolejny dzień. Koło 21:00 wiatr wreszcie ustaje, co pozwala mi odpalić deszczownię i zacząć nawadnianie.
Czwartek – lustracje upraw i podejmowanie trafnych decyzji
Znowu wracamy do sadzenia kapusty. Z samego rana zaczynamy od przygotowania sprzętu, rozkładania siatek i dowiezienia gorącej kawy dla zespołu.
Staram się planować sadzenie nie częściej niż dwa dni w tygodniu, aby wszyscy zaangażowani mieli jeszcze czas na pozostałe obowiązki. Sprzyjająca pogoda sprawia, że harmonogram udaje się realizować bez przeszkód. Dziś czeka mnie też obchód upraw. Gąsienic nie ma jeszcze zbyt wiele, ale widzimy sporo mszycy brzoskwiniowej, pchełek i chwastów.
Jak każdy producent, my również musimy mierzyć się z krajowymi przepisami i malejącą dostępnością środków ochrony roślin. Nie jest to łatwy temat. Z perspektywy zdrowia mojego i moich współpracowników uważam jednak, że ograniczenie wykorzystywania środków chemicznych to dobry kierunek. Praca przy świeżo opryskanej uprawie czy w bezpośrednim sąsiedztwie wykonywanego zabiegu nie daje poczucia bezpieczeństwa.
Z drugiej strony, z punktu widzenia producenta, ochrona roślin wciąż bywa najlepszą gwarancją zdrowego plonu. Nie chcemy przecież stracić wartościowych doświadczeń przez pchełki czy gąsienice, skoro mieliśmy możliwość ochrony upraw przed szkodnikami.
Po zakończonym obchodzie pól przygotowuję maszyny do kolejnych prac. O 16:00 dołączam do spotkania w sprawie Międzynarodowych Dni Otwartych. Wspólnie z zespołem z Made omawiamy status przygotowań, a ja przedstawiam cotygodniowy raport ze stanu prac w polu.
Jeśli chodzi o kukurydzę, niestety nie mam dobrych informacji. Odkryliśmy, że powodem wypadania siewek jest śmietka kiełkówka. Zabieg zwalczający przeprowadzamy jeszcze wieczorem. Później sprawdzam jeszcze, czy deszczownia szpulowa pracuje bez zarzutu, i na tym kończę ten intensywny dzień.
Piątek – kończenie tego, co musi zostać zrobione
Piątek to u nas zawsze czas domykania spraw: nadrabiamy to, czego nie zdążyliśmy zrobić wcześniej, i dopinamy wszystko, co musi być gotowe przed weekendem.
Na liście zadań mamy wysiew buraków, odchwaszczanie, koszenie trawy, podlewanie i montaż ogrodzeń na polu pokazowym. Do 9:30 działam razem z zespołem w terenie, po czym przechodzę do pracy biurowej — muszę rozplanować grafik dla całego Działu Operacyjnego na przyszły tydzień.
Co tydzień otrzymujemy od liderów projektów, w tym od hodowców, zlecenia prac. Określają w nich dodatkowe zadania, których oczekują od Działu Operacyjnego poza naszymi rutynowymi obowiązkami.
Punktualnie o 13:00 zjawia się fotograf — montuje sprzęt do przygotowania filmu poklatkowego na naszym polu pokazowym. Efekt końcowy będzie naprawdę świetny! Zaraz potem oprowadzam po polu Henka, Ciro, Manu, Yossiego i Louisa. Przy temperaturze sięgającej 32 stopni ten obchód musiał być dla nich niemałym wyzwaniem.
Tydzień zamykam rozmową z moim menedżerem, Henkiem. Omawiamy minione dni i patrząc w przyszłość, analizujemy plany na kolejne tygodnie. Henk doskonale zna specyfikę mojej pracy z praktyki, co daje mi ogromne wsparcie. Mogę otwarcie porozmawiać z nim o trudniejszych kwestiach i wyzwaniach w mojej roli — szczerze życzę takiego wsparcia każdemu pracownikowi Hazery.
Sobota – sprawdzanie pół po deszczu
Noc przyniosła spore opady — na nasze poletka spadło od 35 do 38 mm deszczu. Wszystkie dane widzę w aplikacji połączonej z naszymi cyfrowymi stacjami meteo.
Ruszam więc na przegląd pól razem z moim synem Janem. W kapuście i brukselce znajdujemy trochę uszkodzeń po gradzie, ale na szczęście rośliny powinny się zregenerować. W dwóch miejscach deszcz mocno zbił wierzchnią warstwę ziemi. Wkrótce będziemy musieli ostrożnie rozbić tę skorupę, żeby napowietrzyć glebę i dać uprawom impuls do wzrostu.
Wiatr poderwał też niektóre siatki, a baner Międzynarodowych Dni Otwartych przewrócił się razem ze skrzynkami. Będzie z tym trochę pracy, ale naprawimy to z samego rana w poniedziałek.
Wygląda na to, że stan kukurydzy po ostatnim oprysku się nie pogorszył. Z tą dobrą wiadomością kończę mijający tydzień i z niecierpliwością czekam na to, co przyniosą kolejne dni.
Praca na polu nie zwalnia tempa
Ten tydzień doskonale pokazuje, na czym naprawdę polega praca w Zespole Polowym i Szkółkarskim. Jest bardzo praktyczna, techniczna i w ogromnym stopniu zależy od właściwego wyczucia czasu.
Dobre planowanie to podstawa, ale elastyczność jest równie ważna, gdy wymaga tego pogoda, stan upraw czy nagła sytuacja. Chodzi przecież o to, by wyhodować zdrowe rośliny, chronić wartościowe doświadczenia i dać zespołowi pewność, że na naszą pracę w polu zawsze można liczyć.
Dla mnie największą siłą tej pracy jest zespół. Każdy wnosi własne doświadczenie i ekspercką wiedzę, dzięki czemu wspólnie utrzymujemy płynność wszystkich działań w terenie.








